OHrami

ใกล้วันแม่เข้ามาทุกที เลยหยิบหนังสือ บันทึกถึงลูกหญิง ที่แม่มอบให้ในวันเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2546 มาอ่านค่ะ จริงๆแล้วหนังสือเล่มนี้เป็นคำสอนที่พ่อเขียนถึงลูกสาว จัดพิมพ์โดย ธรรมสภา และสถาบันบันลือธรรม แต่ว่าแม่เป็นคนให้ค่ะ

แม่ได้เขียนเพิ่มเติมไว้ในหนังสือเล่มนี้ว่า

ขอหนังสือเล่มนี้จงเป็นตัวแทนแม่

ให้ลูกอ่านในยามว่าง...แก้ปัญหาในยามทุกข์

...และกอดเมื่อยามเหงา

สุขสันต์วันเกิดจ้ะ

รักลูกสุดดวงใจ ห่วงใยสุดชีวิต

จาก: แม่

22 เมษายน 2546

เพียงแค่ข้อความที่แม่เขียนฝากไว้ในหนังสือเล่มนี้ ก็เป็นกำลังใจมากพอที่จะลุกขึ้นสู้ เวลาที่ต้องเผชิญปัญหาแล้วหละค่ะ

อยากตะโกนดังๆว่า "รักแม่ค่ะ"

ใกล้ถึงวันแม่แล้ว ใครที่มีโอกาสอยู่ใกล้ๆแม่ อย่าลืมกอดแม่ แล้วหอมแก้มแม่ซักทีนะคะ

..............................................................

ขอคัดลอกคำสอนจากหนังสือเล่มนี้บางบทมาให้เพื่อนๆอ่านนะคะ

เมื่อลูกอยู่ที่ใด

จงจำไว้...

ไม่ควรทำตัวให้มีปัญหา

ควรทำตัวให้สิ้นปัญหา

อย่าคอยจับผิดคนอื่น

ควรปรับปรุงตัวเองเสียบ้าง

..............................................................

ลูกจงจำไว้ว่า ความทุกข์นั้นกลัวรอยยิ้ม

เพียงลูกยิ้มเพียงเล็กน้อย ความทุกข์ก็จะหายไป

แล้วลูกรู้ไหมว่า ความทุกข์นั้นชอบอะไร

ความทุกข์ชอบคนที่มองโลกในแง่ร้าย

..............................................................

การพูดให้คนอื่นเสียใจ เป็นสิ่งไม่ดี

การโกรธคนอื่น เป็นสิ่งไม่ดี

การใช้วาจาหยาบคายกับผู้อื่น เป็นสิ่งไม่ดี

เรามาทำสิ่งที่ดีดีกันจักดีกว่า

โลกจะสดใสขึ้นมาก

ทุกคนก็สบายใจ

คนสบายใจที่สุดคือตัวลูกเอง

..............................................................

ลูกจ๋า

จงอย่าประพฤติตนเป็นคนอวดมั่งมี

ชีวิตของเราดำรงอยู่ได้ ไม่ใช่เพราะมั่งมี

แต่เรามีชีวิตอยู่อย่างปกติสุข เพราะ

มีความอดทน ซื่อสัตย์ มัธยัสถ์

ขยัน ถ่อมตน เป็นคนกตัญญู

..............................................................

ลูกจงจำไว้ว่า

ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากการกระทำของตัวเราเอง

ลูกทำดี ก็จะได้รับผลดี

ลูกทำไม่ดี ก็จะได้รับผลไม่ดี

คำว่า...ทำดี ได้ดี ทำชั่ว ได้ชั่ว

ยังคงถูกต้องและพิสูจน์ได้เสมอ

..............................................................

คำสอนต่างๆในหนังสือเล่มนี้ แม้จะเขียนมานานแล้ว แต่ก็สามารถใช้ได้กับทุกยุคทุกสมัย ว่ามั๊ยคะ

ไว้ว่างๆ จะเอามาให้อ่านกันอีกนะคะ หวังว่าคงจะไม่เบื่อกันเสียก่อน