OHrami

ขอคั่นเที่ยวเมืองนอกอีกหนึ่งเอนทรี่นะคะ

จากคำถามเอนทรี่ที่แล้ว ที่ไหน "อบอุ่น" ที่สุดในโลก??

อ้อมตั้งใจจะมาเที่ยวงาน Thailand International Balloon Festival 2007 ค่ะ จัดที่ อ.ปากช่อง เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

จริงๆแล้วไม่อยากเขียนเอนทรี่นี้เลยค่ะ กลัวอ่านไปแล้วไม่สนุกกัน ใครอ่านแล้วไม่เห็นด้วย ขอให้รับทราบไว้ว่า่นี่เป็นมุมมองของคนๆเดียว ที่อาจจะแปลกไปกว่าผู้คนทั่วไปเท่านั้นเองค่ะ (+ด้วยความรัก และห่วงใย ในชีวิตของท่านทั้งหลาย ...สงสัยละสิคะิ ว่าทำไม? ต้องอ่านต่อค่ะ )

ภายในบริเวณงาน มีกิจกรรมอื่นๆร่วมด้วย เช่นขี่ม้า การแสดงของสุนัขทหาร ตอนกลางคืนยังมีดนตรี และพลุอีกด้วย แถมยังมีร้านอาหารมาเปิดขายอีกหลายร้าน

งานนี้มีช่างภาพทั้งมือสมัครเล่น และช่างภาพตัวจริงมากมายอย่้างที่อ้อมไม่เคยเห็นมากก่อน ไม่คิดว่า คนไทยจะชอบถ่ายรูปมากมายขนาดนี้ มากันเป็นคันรถเลย (อย่าหาว่าเชยเลยนะคะ ก็ไม่เคยเห็นจริงๆนี่นา)

งั้นมาดูภาพถ่ายจากมือสมัครเล่นคนนี้กันหน่อยเป็นไร

สนามหญ้าที่จะใช้ปล่อยบอลลูนค่ะ เค้าบอกว่าจะมีการปล่อยบอลลูนถึง 30 ลูกเลยนะคะ แต่มองแล้วสนามเล็กจัง ที่มันจะพอได้ไงหว่า

ใกล้เวลาแล้วค่ะ คนไทย คนต่างชาติ ปูเสื่อนั่งกัน บ้างก็นั่งลงไปกับหญ้าเลย เตรียมกล้องพร้อมถ่ายรูปกันหละ

รถกระบะเริ่มทยอยขนกระเช้า และอุปกรณ์มาเตรียมบนพื้นสนาม เข้ามาได้ประมาณ 15 คันค่ะ ที่มันเล็กน่ะนะ ต้องค่อยๆทยอยปล่อย

เริ่มคลี่ตัวบอลลูนออกมา จัดวางบนพื้น เส้นสายต่างๆ ต้องวางให้ถูกแนว ไม่งั้นเดี๋ยวบอลลูนขึ้นไม่เต็มลูก

ช่วงนี้ขอบ่นหน่้อยเถอะค่ะ ท่านช่างภาพทั้งหลาย เริ่มวิ่งกรูกันเข้ามาจากทุกทิศ แล้วก็มานั่งแหมะ บังหลานๆอ้อมหมดเลย พูดไม่ออกง่ะ แต่พวกเค้าเหล่านั้นก็ไม่สนใจ และมองไม่เห็นว่ายังมีเด็กตาดำๆ 2 คน นั่งอยู่ข้างหลังเค้า และมองไม่เห็นอะไรเลย (ก็อยากให้หลานเห็นวิธีที่จะเอาบอลลูนขึ้นนี่นา)

บอลลูนเริ่มพองแล้วค่ะ พร้อมๆกับท่านช่างภาพทั้งหลาย กรูกันลงสนาม เพื่อไปถ่ายรูปกันใกล้ๆ

กำลังจะตั้งตัวบอลลูนได้แล้วค่ะ

ในที่สุดก็ลอยขึ้นบนฟ้าสำเร็จ พ้มเงื้อมมือท่านช่างภาพใจกล้า ที่ไม่รักตัว ไม่กลัวตาย ไปได้อย่างปลอดภัย

อ่านไปแล้วคงสงสัย ทำไมอ้อมไปว่าท่านช่างภาพทั้งหลายเหล่านั้น ถ้าไม่มีพวกเค้า คงไม่มีรูปสวยๆ มุมแปลกๆมาให้ได้ชมกันใช่มั๊ยคะ

ก็แหม...มันอดไม่ได้ค่ะ เจ้าหน้าที่เค้าทำงานกันอยู่ แล้วท่านช่างภาพทั้งหลาย กรูลงไปแย่งพื้นที่การทำงาน จนแทบจะเต็มสนามขนาดนั้น

ดูจากตัวอย่างนี้เป็นต้น ท่านไปแหวกตรงหัวบอลลูนที่เป็นรอยต่อ เพื่อจะเก็บภาพด้านใน จริงๆแลัวตรงนั้น มันควรที่จะปิด ไปแหวกซะอย่างนั้น ก็เหมือนบอลลูนรั่วน่ะสิคะ เป่าความร้อนเท่าไหร่ บอลลูนก็ไม่ขึ้นสักที (บอลลูนลูกนี้ น่าสงสารที่สุด เพราะโดนแหวกบ่อยมาก สงสารเจ้าหน้าที่มากๆเลย อายฝรั่งด้วยอ่ะ ทำไมคนไทยไม่มีระเบียบเลย )

ยังมีอีกค่ะ กลัวไม่ได้มีส่วนร่วมเต็มที่ เรียกลูกหลาน ให้มาช่วยดึงเชือกซะงั้น แล้วถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก (ไม่กลัวลูกหลานบาดเจ็บรึไง ถ้าเกิดเจ้าหน้าที่ดึงเชือกไว้ไม่ไหว บอลลูนเกิดลอยตัวเร็ว หนูน้อยมิลอยขึ้นไป แล้วตกลงมาเหรอ หรือ เชือกอาจบาดมือได้นะ )

นี่ค่ะ เจ้าหน้าที่เค้าต้องออกแรงดึงกันขนาดนี้ค่ะ

นี่ก็กลัวจะไม่ได้สัมผัสเนื้อผ้าของบอลลูน ต้องไปยืนถ่ายอย่างใกล้ชิด (ร้อนมั๊ยจ๊ะหนู) ออกมายืนถ่ายไกลๆ ได้ทั้งลูกบอลลูนเลยนะจ๊ะ

เจ้าหลานชายจอมซน โดนสั่งให้ถ่ายอยู่ห่างๆ

ไม่บ่นแล้วหละ มาดูบอลลูนจริงๆกันดีกว่าค่ะ

ดูเวลาเค้าพ่นไฟสิคะ ท่าทางจะร้อนน่าดู

อ้อมไม่ได้คอยจนมืดเพื่อดูพลุ และดูบอลลูน glow in the dark ค่ะ ท่าทางน่าจะสวยทีเดียว

ถ้ามีการจัดงานบอลลูนอีก อยากให้เจ้าหน้าที่ เอาเชือกมากั้นตรงสนามเลย เพื่อกันไม่ให้ผู้ที่ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ เข้ามาเดินเกะกะการทำงาน และเพื่อความปลอดภัยของทุกฝ่าย

ไม่ประมาทดีกว่านะคะ จะได้ไม่ต้องมีใครมาเสียใจทีหลัง