OHrami

มีใครเคยไปบ้างเอ่ย?

อ้อมไม่เคยไปค่ะ และไม่รู้ด้วยว่าจะเป็นยังไง เลยเปิดเวป หาข้อมูล รู้แต่ว่าเค้าจะเปิดตอนประมาณตรุษจีนของทุกปี ปีละประมาณ 60 วัน และก็จะมีผู้คนไปที่นี่กันเยอะมาก วันๆหนึ่งอาจจะมีคนไปเป็นหมื่น และเค้ามักจะไปกันตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางเลย ข้อมูลที่ได้ทั้งหมดนี้ ทำให้มีแต่ความสงสัยค่ะ ทำไมจะต้องเปิดแต่ช่วงนี้? ทำไมต้องไปกันตั้งแต่เช้ามืด?

มาค้นหาคำตอบกันค่ะ

อ้อมไปมาเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (22 มี.ค.) ค่ะ ไปกัน 2 คน เราเริ่มออกเดินทางจากบ้านประมาณตีสอง (จริงๆอ้อมแทบจะไม่ได้นอน รู้สึกตื่นเต้นจะได้ไปเที่ยวน่ะค่ะ )

ขับผ่านอนุสาวรีย์ชัยฯ เห็นคนยังเดินเข็นรถเข็น ขายซาละเปาอยู่เลย (ตีสองแล้วนะ) ไม่รู้ขายหมดรึยัง เห็นแล้วก็รู้สึกสะท้อนใจว่า เมืองไทยยังมีคนที่ต้องทำงานหนัก เพียงเพื่อที่จะได้มีรายได้มาดำรงชีวิตแบบวันต่อวัน ตัวเราเองนี่โชคดีจัง ที่ไม่ต้องเป็นแบบนี้

ขับไปอีกสักพัก ก็เห็นรถซาเล้งขับไปคู่กันกับรถของเรา เค้าคงจะเก็บขยะตอนดึกๆ แต่ในรถนั้นยังมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ อายุไม่น่าเกิน 10 ขวบอยู่ด้วยค่ะ เห็นแล้วสงสารจัง ดึกขนาดนี้ ยังต้องมาช่วยพ่อทำงานเลย คิดอีกแล้วหละ ว่าตอนเด็กๆเราโชคดีจัง ที่ไม่ต้องลำบากแบบนี้

หลังจากนั้นอ้อมก็หลับๆตื่นๆ รู้สึกตัวอีกทีก็เกือบถึงทางขึ้นเขาแล้วค่ะ เวลาตอนนั้นประมาณตีห้ากว่าๆค่ะ พี่ไฮ่ปลุกให้ดูแสงไฟที่อยู่บนเขา น่าจะเป็นเขาคิชฌกูฏที่เรากำลังจะไป เราหาที่จอดรถข้างทางกัน แล้วก็เหลือบไปเห็นที่จอดรถทัวร์ ทำไมเยอะอย่างนี้นะ มากันเป็นคันรถเลย

เราเดินไปหาที่ซื้อตั๋วนั่งรถปิคอัพขึ้นไปไหว้รอยพระพุทธบาทค่ะ ค่าขึ้นคนละ 50 บาท ได้ตั๋วมาแล้ว จะมีหมายเลขที่เขียนอยู่บนตั๋ว นั่นคือคิวที่เราจะได้ขึ้น เห็นคนเยอะๆ แต่ก็คอยไม่นาน การจัดระบบรถดีพอสมควรค่ะ เริ่มออกเดินทาง ตื่นเต้นๆอ่ะค่ะ

นึกไม่ออกว่าครั้งสุดท้ายที่ได้นั่งรถสองแถวมันเมื่อไหร่กันหนอ จากทางลาดยาง ขับขึ้นเขาไปเรื่อยๆ จนถึงทางเข้าอุทยานแห่งชาติเขาคิชกูฎ ขับอีกนิดจากถนนลาดยาง ก็กลายเป็นดินแดงค่ะ ทางยังขึ้นเขาตลอดเวลา คนขับๆได้มันมากๆ คือขับเร็วมากค่ะ (ก็เค้าคงชินทาง ขับขึ้น-ลง วันละไม่รู้กี่เที่ยว) ถ้าไม่เกาะรถดีๆ มีหวังถูกเหวี่ยงออกนอกรถแน่ๆ ตอนขึ้นยังเช้ามืดอยู่ เลยไม่เห็นทางเท่าไหร่ เลยตื่นเต้นไปอีกแบบ เพราะไม่ค่อยเห็นว่าทางชันขนาดไหน รับรู้ได้แต่แรงเหวี่ยง

แล้วเราก็มาถึงจุดต่อรถค่ะ ตรงนี้มีสถานที่ให้ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ 3 จุดมั๊งคะ (จำไม่ได้) เราต้องซื้อตั๋วอีกครั้ง คนละ 50 บาทเช่นเดิม เพื่อที่จะนั่งรถต่อขึ้นไปอีก เส้นทางโหดเหมือนเดิมคือทางชัน และคนขับๆเร็วมาก ตอนรถสวนกัน หวาดเสียวสุดๆค่ะ เอาหละค่ะ มาถึงสักที

จะซื้อธูป กับดอกไม้ (ดอกดาวเรือง) ตรงนี้ก็ได้นะคะ ราคาไม่ค่อยแตกต่างกับข้างล่างค่ะ และอีกอย่างที่เค้าขายกันคือ (เศษ)พลอย เพื่อเอาไปโรย สักการะรอยพระพุทธบาท

เริ่มเดินขึ้นหละนะคะ ผู้คนก็เริ่มโปรยกลีบดอกดาวเรืองไปตามทางค่ะ พร้อมกับปักธูป

แล้วก็จะเห็นหลายๆคน ปักแบบนี้ค่ะ อ้อมลองไปเหมือนกัน โดนธูปดีดกลับอยู่หลายที ในที่สุดก็ได้ ถามว่าทำแบบนี้ไปทำไม ไม่รู้อ่ะค่ะ หลายๆคนคงจะอธิษฐานอะไรมั๊งคะ เดาเอา

เดินขึ้นมาเรื่อยๆ เจอหินก้อนใหญ่ คลุมผ้าสีทอง

ตามทาง ใครหิว ก็มีอาหารขายนะคะ

ห้องน้ำ บนเขาก็ยังมีค่ะ

ทางเดินขึ้น-ลง บางจุด แยกกัน ไม่ต้องเดินเบียดกันค่ะ

ยังมีหมอกยามเช้าอยู่จางๆ

เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงประตูสวรรค์

ในที่สุดก็ถึงรอยพระพุทธบาทค่ะ คนเยอะมาก รอ(เบียด) กันเข้าไป จะเข้าเป็นกลุ่มๆค่ะ เพราะพื้นที่มีจำกัด และมีพระหนึ่งรูปคอยจัดการค่ะ

รอยพระพุทธบาทอยู่ตรงโคนหินที่ตั้งอยู่นั่นแหละค่ะ

สักการะพระพุทธบาทเสร็จ ก็เดินขึ้นเขากันต่อ เพื่อจะไปให้ถึงผ้าแดง ขั้นบันไดธรรมชาติจากรากไม้ค่ะ

เดินไปอีกหลายเหนื่อย (800 เมตรเอง) ก็ถึงแล้วค่ะ ผ้าแดง เค้าให้เราเขียนคำอธิฐานไว้บนผ้าน่ะค่ะ

จากนั้นเราก็เดินกลับค่ะ ระหว่างทาง มีโรงทานด้วยนะคะ เป็นข้าวต้มหมู กับน้ำขิงร้อนๆค่ะ ขาขึ้นก็ดื่มน้ำขิงค่ะ แต่พี่ไฮ่ว่า ขาลงน้ำขิงอร่อยขึ้นนะ

ตอนลงเราค่อยมีโอกาสเงยหน้า ดูบรรยากาศรอบตัวมากกว่าขาขึ้นนะคะ เจอป้ายนี้ เห็นแล้วขำดี เลยเอามาฝากค่ะ

น้ำดื่ม = กาแฟ

โอวัลติน = มาม่า

เจอน้องหมานั่งพักเหนื่อย ลิ้นห้อยเชียว

คนรับจ้างแบกของขึ้นไปขายค่ะ ได้ยินแม่ค้าคุยให้ฟังว่า น้ำแข็งก้อนละ 60 บาท ค่าจ้างแบกน้ำแข็ง 200 บาทค่ะ

ถึงเวลากลับแล้วค่ะ ยืนรอรถอยู่

หน้าตาตั๋วรถค่ะ ได้คิวที่ 315

เราใช้เวลาทั้งหมดตั้งแต่ขึ้นเขา จนกลับลงมา ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมงค่ะ ลงมาถึงข้างล่างแล้วร้อนมากๆเลย

และก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงต้องเปิด แค่ช่วงเดียวของปี คงจะเป็นเพราะว่า ทางขึ้นเป็นดิน ถ้าฝนตกรถคงจะขึ้นไม่ได้ และที่ต้องไปแต่เช้าขนาดนั้น ก็เพราะถ้าขึ้นเขาตอนสายๆ คงจะเป็นลม ก่อนที่จะขึ้นไปถึงพระพุทธบาทเป็นแน่ค่ะ

หลังจากอิ่มบุญไปแล้ว เราก็ต้องไปเติมพลังงาน ให้อิ่มท้องกันด้วยนะคะ เราไปทานกันที่หาดเจ้าหลาว ริมทะเล ทะเลไม่สวยเลย แถมไอทะเลร้อนๆ พัดมาเรื่อยๆอีกต่างหาก แต่ว่าอาหารอร่อยค่ะ

จานแรก ข้าวผัดปู ที่สั่งเป็นจานกลางค่ะ

ต้มยำทะเล มาเป็นหม้อไฟเลย นึกว่าจะให้มาเป็นชามซะอีก

จานต่อไป ปูนิ่มผัดกระเทียมพริกไทยดำ จานโตอีกแล้วค่ะ

อย่างสุดท้าย ปลากระพงนึ่งมานาว

ทานกันจนจุกค่ะ ก็ไม่รู้นี่นาว่าอาหารจะให้เยอะขนาดนี้ ค่าเสียหายทั้งหมด 500 บาทค่ะ จากนั้นก็ขับรถกลับบ้านค่ะ อิ่มใจ และอิ่มท้องค่ะ